Kalendarz adwentowy 1-6 -> Kalendarz adwentowy 7-13 -> Kalendarz adwentowy 14-20 -> Kalendarz adwentowy 21-24
Święta Bożego Narodzenia to jeden z najbardziej uniwersalnych i barwnych okresów w roku – obchodzony w wielu krajach, często w bardzo odmienny sposób. Adwent i przygotowania do świąt wypełnione są zwyczajami, które z jednej strony nawiązują do głębokiej tradycji religijnej, z drugiej zaś – sięgają lokalnej kultury i codziennych praktyk. Tekst, który otrzymałam przed zajęciami z języka niemieckiego, pochodzi z kalendarza adwentowego przygotowanego przez firmę Hartinger (https://www.hartinger.at/weihnachtsreise/) i przedstawia wybrane tradycje świąteczne z różnych zakątków świata.
Poniższe tłumaczenia i streszczenia ukazują zarówno zwyczaje dobrze znane i powszechnie praktykowane, jak i te mniej typowe, a czasem wręcz zaskakujące. W niektórych przypadkach opisane tradycje wydają się charakterystyczne dla konkretnego regionu lub społeczności, co pokazuje, jak różnorodne mogą być zwyczaje związane z Bożym Narodzeniem. Podczas kolejnych zajęć rozwiązywaliśmy quiz, w którym pojawiły się pytania dotyczące tych tradycji – od klasycznych świątecznych motywów po ciekawostki, jak japońska tradycja jedzenia KFC w okresie świąt.
Poniżej zamieszczam moje streszczenia przetłumaczonych tekstów, które mają pomóc w zrozumieniu opisywanych zwyczajów oraz inspirują do dalszej nauki języka niemieckiego.
W Iranie obchodzimy wiele starych i tradycyjnych świąt, z których "Noc Yalda" jest prawdopodobnie najważniejsza. Zgodnie z kalendarzem słonecznym jest to pierwsza noc zimy i najdłuższa noc roku. Rodziny, od wnuków po dziadków, zbierają się tej nocy i świętują zwycięstwo światła nad ciemnością.
Ta noc ma swoje własne potrawy i przysmaki, w tym granat, arbuz i orzechy - wszystkie mają pestki/ziarna, co dla nas oznacza Boże błogosławieństwo. Cieszymy się wspólnie spędzonym czasem i opowiadamy sobie przez cały wieczór historie. Jedna z nich to historia samej Yaldy:
Dawno, dawno temu, gdy ziemia była jeszcze zimna i ciemna i nie było ludzi, roślin ani ognia, w bardzo zimną noc w jaskini w sercu gór Alborz narodził się "Mehr"* z koroną słoneczną na głowie.
Przez wiele lat Mehr ogrzewał ziemię jak słońce. Każdy jego krok sprawiał, że ciemność znikała i dawał ziemi światło i urodzajność.
Potem jednak przybył demon ciemności, by walczyć z Mehrem. Sprowadził na ziemię głód, powodzie i pożary lasów, by wszystko zniszczyć. Ale Mehr stawił opór - sprawił, że popłynęły rzeki i morza, nauczył ludzkość budować statki i łodzie oraz gasić wielki ogień demona.
Po wielu, wielu latach walki Mehrowi udało się pokonać demona ciemności w Noc Yalda. Ludzie wiwatowali i świętowali z nim. Mehr cieszył się tym ostatnim świętem, ale potem wsiadł do powozu ciągniętego przez cztery wyjątkowe konie - każdy z innego żywiołu: wody, ognia, ziemi i wiatru.
Mehr poprowadził powóz w niebo i w stronę słońca, z którym się zjednoczył. Słońce stało się silne dzięki ciepłu i światłu Mehra i po najdłuższej nocy ziemi wzniosło się do nieba, by odtąd dawać ciepło i światło.
Od tego dnia obchodzimy w Iranie Noc Yalda, aby podziękować Mehrowi. Wychodzimy na zewnątrz i szukamy najdłuższej gałęzi najwyższego cedru, aby upleść z niej koronę słoneczną. Cedr stał się dla nas ważnym symbolem wolności.
I każdego roku zbieramy się tej nocy, aby świętować klęskę ciemności. Pomaga nam to żyć pełnią nadziei na światło następnego poranka.
Mehr: pochodzi z języka perskiego i oznacza życzliwość, współczucie i miłość. Mehr to pierwszy miesiąc jesieni i siódmy miesiąc roku w kalendarzu słonecznym. W religii zoroastryzmu mehr oznacza boga światła słonecznego.
Od ponad stu lat węgierskie rodziny dekorują swoje choinki słodką ozdobą świąteczną o nazwie Szaloncukor. To jedna z najbardziej tradycyjnych węgierskich słodyczy świątecznych - prezent i ozdoba jednocześnie.
Choć prawdą jest, że cukierki świąteczne nie są węgierskim wynalazkiem, to pomysł ozdabiania nimi choinki na pewno pochodzi od Węgrów.
Baron Frigyes Podmaniczky napisał w swoich pamiętnikach, że jedna z jego ciotek, Austriaczka, w 1825 roku jako pierwsza kazała ustawić choinkę na Węgrzech. Na początku wieszali na niej owoce, suszone specjały, pierniki i dekoracje wycięte z papieru.
Pod koniec XIX wieku, gdy Węgry były jeszcze częścią Monarchii Austro-Węgierskiej, bogatsze węgierskie rodziny szlacheckie miały już tradycję stawiania i ozdabiania choinek - często jednej dla każdego dziecka. Używano różnorodnych ozdób, w tym pralinek z miękkiego fondantu o różnych smakach.
Słodycze najprawdopodobniej dotarły na Węgry z Francji przez niemieckich handlarzy. Nazwa świątecznego cukierka pochodzi od niemieckiego "Salon-zuckerl". Słynny węgierski pisarz Mór Jókai nazwał je "szalonczukkedi".
Dopiero lata później wiodący węgierscy producenci słodyczy XIX wieku zaczęli wytwarzać Szaloncukor kilogramami. Prosta produkcja i przepyszny smak sprawiły, że odniosły taki sukces, że wiele węgierskich rodzin zaczęło je kupować w Cafe Gerbeaud i u Stühmera (oba istnieją do dziś).
Choć Szaloncukor istnieje na Węgrzech dopiero od połowy XIX wieku, Géza Kugler już w 1891 roku w swojej książce "Neueste Hauskonditorei" zapisał 17 różnych przepisów.
Obecnie Szaloncukor jest nierozerwalnie związany ze Świętami. To hit każdej węgierskiej choinki. Wiele rodzin wiesza Szaloncukor na choince i stawia miskę pełną na świątecznym stole.
Ale jakoś Szaloncukor zdjęty z choinki zawsze smakuje lepiej.
Każdego roku 23 grudnia rodziny w Szwecji spotykają się, aby świętować małe Święta Bożego Narodzenia (Lille Julafton). To tradycja sięgająca XVIII wieku, kiedy ludzie z najbardziej na południe wysuniętych regionów Szwecji - Blekinge i Skåne - rozpoczynali swoje coroczne obchody świąteczne.
Małe Święta to wciąż powolny początek świąt, zanim rozpocznie się gorączka świątecznych dni i pędzenie od jednego krewnego do drugiego. To wieczór, podczas którego Szwedzi spędzają czas z bliskimi, odpoczywają i cieszą się świąteczną atmosferą. Noc całkowicie wolna od stresu.
Każda rodzina ma swoją własną tradycję, ale to, co jest wszędzie nieodłącznym elementem, to:
Święta w Szwecji kręcą się wokół dobrego jedzenia. Podczas uroczystości je się wszystkie tradycyjne potrawy kojarzone ze szwedzką kulturą na całym świecie, szczególnie marynowanego śledzia i klopsiki mięsne. Niektóre dania pochodzą jeszcze ze średniowiecza, kiedy Szwedzi zimą nie mogli jeść świeżych ryb ani wieprzowiny. Konserwowano jedzenie poprzez suszenie, solenie lub lekkie solenie.
Świąteczna szynka - Julskinka - to coś wyjątkowego. Pokrywana jest cienką warstwą jajka, musztardy i bułki tartej. Grilluje się ją podczas Małych Świąt i gdy wychodzi z piekarnika, w całym domu unosi się wspaniały zapach.
Szwedzkie grzane wino nazywa się Glögg. Dawniej przyprawy maskowały niską jakość wina. Dziś to popularny napój ściśle związany z okresem świątecznym.
Innym szwedzkim świątecznym ulubionym napojem jest Julmust - bezalkoholowa lemoniada z chmielu i słodu. Szwedzi wypijają każde Święta około 35 milionów litrów tego napoju!
Ten rok jest pod wieloma względami inny. Być może nie możemy świętować tradycyjnych Świąt z naszymi bliskimi. Dlatego chcieliśmy opowiedzieć historię Małych Świąt, aby przypomnieć, że nawet w najprostszych chwilach można znaleźć radość - przy dobrym jedzeniu, kieliszku Glögga czy prostym programie telewizyjnym.
"Cicha noc, święta noc" to prawdopodobnie najbardziej znana na świecie kolęda. 24 grudnia 1818 roku po raz pierwszy wykonano ją w kaplicy w Oberndorf koło Salzburga.
Joseph Mohr napisał oryginalny tekst do melodii Franza Xavera Grubera. Od tego czasu niemiecki tekst kolędy został przetłumaczony na ponad 300 języków i dialektów, stając się tym samym symbolem światowej wspólnoty.
Pieśń powstała z zamiarem pocieszania ludzi i dawania im nadziei.
W wersji przedstawionej w dokumencie są reprezentowane wszystkie języki agencji członkowskich CommUnity International. Wszystkie łączą się w swoim pragnieniu pokojowego współistnienia, tworząc silny międzynarodowy znak.
Struktura wielojęzycznej wersji:
Strofa 1: angielski, bułgarski, fiński, duński, perski, włoski
Strofa 2: hiszpański, portugalski, grecki, szwedzki, flamandzki, rumuński
Strofa 3: słowacki, słoweński, norweski, węgierski, polski, francuski
To piękny przykład tego, jak jedna kolęda może łączyć narody i kultury w duchu świątecznego pokoju i nadziei.
Kalendarz adwentowy 1-6 -> Kalendarz adwentowy 7-13 -> Kalendarz adwentowy 14-20 -> Kalendarz adwentowy 21-24